RSS kerknieuws

De oorlog in Israël en Palestina raakt mensen wereldwijd. Ook binnen de Protestantse Kerk leven uiteenlopende gevoelens, overtuigingen en zorgen. Sommigen voelen zich sterk verbonden met Israël, anderen wijzen op het lijden van Palestijnen en de positie van Palestijnse christenen. Het gesprek daarover kan ingewikkeld zijn en soms zelfs leiden tot verwijdering. Daarom pleit scriba Kees van Ekris ervoor om 'het gesprek te veranderen'Verder lezenScriba Kees van Ekris: 'Verander het gesprek'. Tijdens zijn ontmoetingen in Israël en Palestina in januari van dit jaar hoorde hij steeds opnieuw hoe belangrijk het is om ruimte te creëren voor echte ontmoeting en luisteren. Zo ontstaan zogeheten brave spaces: plekken waar mensen met verschillende overtuigingen in gesprek blijven, zonder elkaar te intimideren of weg te zetten. 

Ruimte maken voor verhalen 

Juist daarom nodigden de Protestantse Kerk en Kerk in Actie John Munayer en Gal Eblagon van het Rossing Center for Education and Dialogue in Jeruzalem uit voor een training in Nederland. Met hun Healing Hatred-methode helpen zij mensen om voorbij de standpunten te kijken en ruimte te maken voor de verhalen, waarden en dilemma’s die daarachter schuilgaan. De training was met 12 deelnemers uit de Protestantse Kerk die zich bezighouden met Israël en Palestina en qua standpunten van mening verschillen. “We wilden ontdekken of deze methode ook bruikbaar is in onze eigen kerkelijke context in Nederland”, zegt Wilma Wolswinkel, relatiebeheerder Israël en Palestina bij Kerk in Actie.  

John Munayer is een Palestijnse christen uit Jeruzalem. Zijn eigen levensverhaal laat zien hoe complex de werkelijkheid in Israël en Palestina is. “Ik groeide op op een Israëlisch-Joodse school”, vertelt hij. “Al jong probeerde ik te begrijpen wie ik was, wie de ander was en wat het betekent om samen te leven in deze omgeving.” 

Ook de Joods-Israëlische Gal Eblagon leerde al vroeg kritisch te kijken naar de beelden die groepen van elkaar hebben. “Als kind vroeg ik me af hoe onze samenleving ons opvoedt met bepaalde ideeën over de andere groep. Die nieuwsgierigheid is altijd gebleven. Ik wilde de ander eerst als mens leren kennen.”  

Bereid zijn de ander te ontmoeten 

Voor beiden werd die nieuwsgierigheid uiteindelijk een roeping. Zij kozen ervoor om zich in te zetten voor ontmoeting en dialoog tussen Israëli’s en Palestijnen. “Wij leven in een samenleving vol angst, pijn, haat en segregatie”, zegt Gal. “Dialoog is de enige manier waarop we elkaar werkelijk kunnen ontmoeten en samen kunnen werken aan verandering.” Voor John begint verandering met de overtuiging dat mensen kunnen groeien en veranderen. “Ik geloof in de menselijkheid van mensen, in hun verlangen naar leven, vrede en rechtvaardigheid. Als we echte gelijkheid en vrede willen bereiken, moeten we bereid zijn de ander te ontmoeten.” 

Vrede en rechtvaardigheid niet los van elkaar te zien 

Dat betekent niet dat moeilijke onderwerpen worden vermeden. Integendeel. Volgens John kunnen vrede en rechtvaardigheid niet los van elkaar worden gezien. “Je kunt geen echte vrede hebben zonder rechtvaardigheid, en geen echte rechtvaardigheid zonder vrede.” Ondanks het geweld en de pijn die het conflict met zich meebrengt, weigeren John en Gal de hoop op te geven. John vindt die hoop onder meer in mensen die, tegen de stroom in, blijven werken aan een rechtvaardige toekomst. Ook zijn geloof speelt daarin een belangrijke rol. “Na het kruis komt ook de opstanding. Die gedachte helpt mij om vast te houden aan hoop, zelfs te midden van diep lijden.” Gal ziet hoop in de mensen die juist tijdens de oorlog de moed hebben om elkaar te blijven ontmoeten. “Ondanks alle pijn en verdeeldheid kiezen Israëli’s en Palestijnen er nog steeds voor om met elkaar in gesprek te gaan en samen verandering te zoeken. Dat geeft mij hoop.” 

De haat helen 

Een belangrijk uitgangspunt van het Rossing Center is dat het conflict niet alleen politiek is. Onder de standpunten liggen vaak diepe emoties en collectieve trauma’s. Gal ziet hoe de gebeurtenissen sinds oktober 2023 oude wonden aan beide kanten hebben opengereten. “Voor veel Joden riepen de gebeurtenissen herinneringen op aan het collectieve trauma van de Holocaust. Voor veel Palestijnen bracht het geweld in Gaza het collectieve trauma van de Nakba zoals Palestijnen de massale ontheemding van 1948 noemen, weer naar boven. Beide samenlevingen dragen diepe trauma’s met zich mee.”  

Vanuit dat besef ontwikkelde het Rossing Center de methode Healing Hatred. De aanpak helpt deelnemers om niet alleen vanuit argumenten te spreken, maar ook aandacht te geven aan de emoties, waarden en morele vragen die hun standpunten beïnvloeden. “Mensen blijven vaak hangen in argumenten en analyses”, zegt John. “Maar echte beweging ontstaat wanneer je ook aandacht hebt voor de emotionele en spirituele laag van een conflict.” 

Elkaar beter leren begrijpen 

Juist daarin ligt ook de betekenis van deze methode voor de Protestantse Kerk. Binnen kerkelijke gemeenten leven verschillende overtuigingen over Israël en Palestina. “We hebben gemerkt dat het gesprek vaak niet mogelijk is”, zegt Wilma Wolswinkel. “Healing Hatred biedt een manier om dat gesprek wel te voeren, voorbij emoties en tegenstellingen, door naar elkaars dilemma’s te luisteren.  

Tijdens de trainingen zagen John en Gal hoe deelnemers met uiteenlopende opvattingen samenkwamen. “Mensen deelden hun zorgen, hun waarden en hun persoonlijke dilemma’s rond dit conflict. Daardoor ontstond ruimte voor een gezamenlijk gesprek binnen de gemeenschap”, vertelt Gal. De training is niet bedoeld om mensen van mening te laten veranderen. Het doel is eerder om elkaar beter te begrijpen en samen te onderzoeken welke verantwoordelijkheid ieder van ons heeft. 

Een taak voor de kerk 

Volgens Gal heeft de kerk daarbij een belangrijke taak. “Het vraagt moed om een ander gesprek te voeren. Maar we moeten blijven luisteren en blijven geloven dat een rechtvaardigere en vreedzamere toekomst mogelijk is.”  

John heeft tot slot een boodschap voor Nederlandse christenen. “Kijk eerlijk in de spiegel en vraag jezelf af of je zowel Palestijnen als Israëli’s werkelijk als volledig mens ziet. Als dat zo is, dan moeten we ons inzetten voor de vrijheid, veiligheid, rechtvaardigheid en vrede van iedereen.” Misschien is dat wel de belangrijkste les van Healing Hatred: niet praten óver elkaar, maar mét elkaar. Juist wanneer verschillen groot zijn, begint echte ontmoeting met de bereidheid om te luisteren en vandaaruit in je eigen persoonlijke context verantwoordelijkheid te nemen."

>> Kerk in Actie steunt het werk van het Rossing Center for Education and Dialogue. Lees er meer over

Gemeenten vragen om eenvoud, transparantie, uitlegbaarheid en bovenal erkenning van de lokale problematiek. Dat zijn de eerste contouren van de uitkomsten van het kerkbreed gesprek dat de afgelopen maanden werd gevoerd. Deze contouren zijn als ‘tussenrapportage’ gedeeld met de leden van de kleine synode, als opdrachtgever. Deze rapportage is beschikbaar voor deelnemers van het kerkbreed gesprek en geïnteresseerden. Via een online consultatie kun je laten weten of de geschetste contouren herkenbaar zijn.

In het tweede kwartaal van dit jaar is breed overlegd en geluisterd naar de zorgen, ideeën en ervaringen van verschillende gemeenten. Dat gebeurde tijdens vier regiobijeenkomsten, elf luistersessies en gesprekken met organisaties zoals de Federatie van Diaconieën (FvD), de Vereniging Kerkrentmeesterlijk Beheer (VKB) en experts op dit terrein. De tussenrapportage geeft een kort procesverslag van dit kerkbreed gesprek en schetst de eerste contouren van wat in de gesprekken naar voren kwam. Verdere analyse, weging, terugkoppeling en toetsing zullen volgen. Daarvoor staan meerdere gesprekken en een online consultatie gepland. 

De contouren: erkenning en scherpe keuzes  

Gemeenten vragen om eenvoud, transparantie, uitlegbaarheid en bovenal erkenning van de lokale problematiek. Gemeenten zijn vóór vormen van bovenplaatselijke organisatie en quotum of solidariteit, maar willen begrijpen waarvoor geld nodig is, welke keuzes worden gemaakt en wat ze daarvoor terugzien. Daarnaast vragen gemeenten om scherpere keuzes in de uitgaven. Er is draagvlak voor een regionale en landelijke organisatie van de kerk. De invulling hiervan vraagt om heldere prioriteiten, waarbij praktische nabijheid en bereikbaarheid voor gemeenten en doelmatigheid van uitgaven van belang zijn. 

Solidariteit in algemene zin wordt breed erkend, maar vraagt om nieuwe taal en een scherpere omschrijving en inrichting. Het gaat hierbij niet alleen over geld, maar ook over het delen van bijvoorbeeld menskracht, bestuurskracht, kennis en ervaring. Gemeenten verlangen sterk naar eenvoud en meer mogelijkheden voor inspraak als het gaat om nieuwe regelingen, in afstemming met gemeenten, classes en strategische partners. Ze moeten financieel houdbaar zijn, maar ook te begrijpen en uit te leggen in kerkelijk en maatschappelijk verband. 

De vervolgstappen 

Deze tussenrapportage luidt een nieuwe fase in, waarin we dat wat we gehoord hebben uit gaan werken naar tot beleid en nieuwe regelingen. Bij elke stap zullen we onze gesprekspartners betrekken om de ontwikkelingen te toetsen. Het doel is dat de nieuwe regelingen vanaf 1 januari 2028 ingaan. Hieronder vind je de vervolgstappen in een tijdlijn:  

Vul de online consultatie in  

Hier vind je de online consultatie met daarin de 44 punten die genoemd zijn tijdens de gesprekken. We nodigen je uit om deze consultatie in te vullen. Zo laat je ons weten of we je tijdens de gesprekken goed gehoord hebben en waar volgens jou de focus op moet liggen in de uitwerking. Was je niet bij de gesprekken? Ook dan vragen we je deze consultatie in te vullen: hoe meer mensen deze invullen, hoe betrouwbaarder het beeld. Daarmee winnen nieuwe regelingen aan draagvlak. Het invullen duurt ongeveer 20 minuten en kan tot en met 30 september. 

Het kerkbreed gesprek over solidariteit en geldVerder lezenEen kerkbreed gesprek over solidariteit en verantwoordelijkheid heeft als doel vertrouwen te herstellen en te komen tot een duurzame financiële huishouding van de Protestantse Kerk. 

Vul de consultatie in

“Anders dan in de Verenigde Staten, erkennen we in Nederland dat er iets voorbij is. In Amerika zie je heimwee en angst. Die angst zouden wij volgens theoloog Edwin van Driel al overwonnen hebben”, aldus Van Ekris, “daardoor komt nieuwe creativiteit vrij.” De scriba vond het tafelgesprek dan ook interessant, aan-het-denken-zettend. “De rol van de kerk moet je niet devalueren”, zei Van Driel, “ze is juist een expressie van het heil. Christus brengt mensen samen; Hij verzamelt mensen die zeer verschillend zijn, rondom Hem, en vormt hen tot een gemeenschap. We zijn geneigd nogal pragmatisch over de kerk te denken, of ‘makerig’, alsof wij de kerk moeten redden of maken. Maar kijk eens met meer verwondering: Christus brengt ons samen en Hij trekt ook allerlei mensen in onze cultuur erbij.”

Kees van Ekris ging op woensdag 24 juni in gesprek met onder meer theoloog Edwin van Driel (hoogleraar theologie in Pittsburgh (VS)) en collega’s uit de kerk. “We konden samen als theologen, medewerkers van de dienstenorganisatie en collega’s, een uur lang met elkaar theologiseren. Hierdoor ontstond even een gezamenlijke reflectie over een vraag waar we allemaal mee bezig zijn: wat betekent het om kerk te zijn in een post-seculiere samenleving?”

Meer tafels

Deze ontmoeting is de eerste in de reeks ‘tafels van de scriba’: inspiratiemomenten waarin de scriba met experts in gesprek gaat over thema’s die ertoe doen voor kerk en geloof. Deze eerste publieke tafel was een experiment, bedoeld om theologisch interessante ontmoetingen en gesprekken zo toegankelijk mogelijk te maken voor collega’s in de kerk. Volgens Van Ekris laten goede theologen dingen zien die we zelf niet zien: “Juist daarom is het zo belangrijk om ze in huis te halen. Goede theologie moeten we breed toegankelijk maken. We moeten een plek van theologische inspiratie bieden voor mensen die met dezelfde dingen bezig zijn, zodat we samen leren denken en debatteren.”

Verschillende doelen

De tafels van de scriba hebben verschillende doelen, aldus Van Ekris: “visievorming en beleid, theologische verdieping en de oefening in het gesprek en het debat.” Volgens de scriba is dat ook hard nodig: “Het is belangrijk dat er in de kerk plekken zijn waar op een waardige, inhoudelijke en, je zou bijna zeggen, conciliaire manier het theologisch gesprek wordt gevoerd over onze kerk en haar gestalte in onze tijd.”

Vervolg

De bedoeling is dat er nog veel verschillende soorten tafels zullen volgen. Soms zullen er grotere tafels zijn, breed aangekondigd en uitgezet. Andere keren zullen er besloten tafels zijn, wanneer spanningen hoog zijn en onderwerpen complex, maar wanneer er toch met elkaar gesproken moet worden. Daarnaast zullen er, net als afgelopen woensdag, ‘in-between’-tafels zijn: min of meer “toevallige” tafels met de scriba waar anderen bij aan kunnen sluiten.

De chaos is enorm: gebouwen zijn ingestort en reddingsteams zoeken onder moeilijke omstandigheden naar mensen die nog vastzitten. Families verkeren in angst en onzekerheid terwijl zij wachten op nieuws over hun geliefden. 

Geef nu

Groot tekort aan schoon drinkwater 

Voor veel mensen veranderde het leven in enkele seconden. Huizen zijn zwaar beschadigd of volledig verwoest, waardoor gezinnen plotseling zonder onderdak zijn komen te zitten. Velen weten niet waar zij de komende nachten veilig kunnen doorbrengen. Daarnaast is er een groot tekort aan schoon drinkwater, voedsel en andere eerste levensbehoeften. 

Situatie verergert 

De aardbeving treft een land dat al in een uiterst kwetsbare situatie verkeert. Al vóór deze ramp hadden bijna 8 miljoen mensen in Venezuela humanitaire hulp nodig. De gevolgen van de aardbeving dreigen deze noodsituatie verder te verergeren. 

Kerk in Actie komt samen met lokale partners direct in actie om hulp te bieden waar die het hardst nodig is. Via het noodhulpprogramma van Kerk in Actie worden getroffen gezinnen ondersteund met voedsel, schoon drinkwater, hygiëneproducten en andere essentiële hulpgoederen. 

Help mee 

Juist nu is snelle hulp van levensbelang. Met jouw gift kan Kerk in Actie helpen en perspectief bieden aan mensen die alles zijn kwijtgeraakt. Geef online via de onderstaande button of maak je bijdrage over via rekeningnummer NL89 ABNA 0457 457 457 onder vermelding van ‘Noodhulp Kerk in Actie’. Dank voor jouw gift! 

Geef nu

NB: Voor een noodhulpcollecte in de kerk zijn een collecteafkondiging, kerkbladbericht, collectesheet en een filmpje beschikbaar.

Het collecterooster sluit aan bij het jaarthema van de Protestantse Kerk voor 2026/2027: ‘Beweeg mee! Kerk-zijn in het krachtenveld van Christus’. Dit thema nodigt gemeenten uit om niet stil te blijven staan, maar actief deel te nemen aan wat God doet in de wereld. Collecteren is daarin meer dan een financiële bijdrage: het is een concrete manier om geloof, vertrouwen en verbondenheid uit te drukken. Door te geven, worden gemeenten onderdeel van een wereldwijde beweging van zorg en betrokkenheid. Zo zijn we samen kerk in actie.

Breed palet aan projecten

In het collecterooster 2027 staat opnieuw een breed scala aan projecten centraal. Gemeenten ondersteunen daarmee werk op het gebied van:

• Noodhulp: zoals hulp aan ontheemden in Myanmar en Burkina Faso
• Werelddiaconaat: bijvoorbeeld landbouwprojecten in Nepal en Guatemala
• Zending: zoals ondersteuning van kerken in Marokko en Nicaragua
• Binnenlands diaconaat: onder andere armoedebestrijding en hulp aan gevangenen in Nederland

Daarnaast wordt er gecollecteerd voor doelen op het gebied van missionair werk, pastoraat en jonge generaties binnen de Protestantse Kerk.

De projecten zijn zorgvuldig afgestemd op het kerkelijk jaar en op actuele thema’s. Zo wordt op Biddag (en rond Internationale Vrouwendag) gecollecteerd voor boerinnen in Ghana en rond Wereldvluchtelingendag voor kerkelijk werk onder migranten in Marokko.

Wereldwijde verbondenheid

Veel projecten laten zien hoe kerken wereldwijd van betekenis zijn voor hun omgeving. Of het nu gaat om jongeren die toekomstperspectief krijgen in Moldavië, vluchtelingen die worden opgevangen in Zuid-Soedan of kerken die hoop bieden in Oekraïne: overal speelt de lokale kerk een sleutelrol. Kenmerkend voor Kerk in ActieVerder lezenWat maakt Kerk in Actie uniek? is dat er altijd wordt samengewerkt met lokale kerken en organisaties. Daardoor is de hulp duurzaam en blijft deze ook bestaan nadat een project officieel is afgerond.

Extra informatie per collecte

Het landelijke collecterooster 2027 is bedoeld als handreiking voor diaconieën bij het samenstellen van hun eigen plaatselijke rooster. Bij elk project is duidelijke informatie beschikbaar, inclusief materialen zoals verhalen, foto’s en/of video’s.

Gemeenten kunnen er ook voor kiezen zich extra te verbinden aan een actieland, om gedurende meerdere jaren betrokken te zijn bij specifieke projecten. In de brochure staan daarnaast tips voor een maximale collecteopbrengst, nuttige achtergrondinformatie en afdrachtgegevens.

Samen verschil maken

Diakenen, ZWO-commissies en kerkrentmeesters ontvangen het collecterooster 2027 automatisch; het is ook online beschikbaar. Extra exemplaren zijn te bestellen via de webwinkel.

>> Bekijk het collecterooster op kerkinactie.nl/collecterooster.

Het volstaat dus niet om als gemeente of diaconie zomaar geld achter de hand te houden voor de zekerheid of voor de toekomst. Per reserve moet kunnen worden uitgelegd waarvoor het geld is bestemd. 

Waarom is dit belangrijk? 

Alle gemeenten en diaconieën van de Protestantse Kerk hebben een ANBI-status. Die biedt fiscale voordelen voor de gemeente, omdat giften aan de kerk vrij van schenkbelasting en erfstellingen vrij van erfbelasting mogen worden ontvangen. Voor giftgevers is het voordeel dat zij giftenaftrek kunnen krijgen.

Aan die status zijn vanuit de overheid verplichtingen verbonden. Zo moet er dus voortaan een onderbouwing van reserves worden opgenomen in het beleidsplan en in de financiële administratie. De bewijslast hiervan ligt bij de gemeente of diaconie zelf. Een gemeente of diaconie die deze onderbouwing niet heeft, riskeert het verlies van de ANBI-status. 

Richtlijn in de maak 

In beginsel is iedere rechtspersoon binnen de Protestantse Kerk volledig zelf verantwoordelijk om te voldoen aan de ANBI-regels. Deze aanscherping komt van de Belastingdienst, niet van de landelijke kerk. 

Vanuit de dienstenorganisatie, VKB Kerkrentmeesters, Federatie van Diaconieën en GCBB wordt er gewerkt aan een richtlijn die gemeenten en diaconieën praktische handvatten geeft voor een helder en verdedigbaar reserveringsbeleid dat voldoet aan de ANBI-regeling. Daarbij wordt ook bekeken in welke gevallen de Belastingdienst strenger lijkt te zijn dan de wet en hoe daarmee moet worden omgegaan. Het maken van de richtlijn vraagt om zorgvuldige afstemming. Op dit moment is nog niet bekend wanneer de richtlijn gereed is. 

Wat kunnen gemeenten en diaconieën nu al doen? 

Voorlopig kunnen gemeenten en diaconieën dit beleid afwachten. Desondanks kunnen zij zich intern al voorbereiden. Zij kunnen nu al beginnen door de reserves tegen het licht te houden: hoe groot zijn ze en kan per reserve worden uitgelegd wat de bestemming ervan is? 

Als er nu al vragen zijn, is een gesprek met het CCBB een goede eerste stap. Ook kan informatie ingewonnen worden bij de VKB Kerkrentmeesters. En als er forse veranderingen plaatsvinden waarop de colleges zich moeten beraden, zoals het (her)bestemmen van vermogen of grote legaten voor de lange termijn, dan kan het raadzaam zijn al eerder advies in te winnen. 

Edwin van Driel is hoogleraar theologie in Pittsburgh (VS). Zijn expertise: het floreren van christelijke gemeenschappen in een seculiere context. Kees van Ekris ontmoette hem twee jaar geleden, toen Van Driel met Amerikaanse theologiestudenten Nederland bezocht. "Hij zei me toen dat wij in Nederland volgens hem verder zijn dan zij in Amerika", vertelt Van Ekris. "Wij zijn op veel plekken door de secularisatie heengegaan, en hij ziet juist creativiteit en inventiviteit in onze kerk. Dat verraste me. Om me heen merk ik vaak negativiteit over onze kerk, ook in de kerk zelf. En nu hoorde ik een stem van buiten daar heel anders over denken. Dat boeide me."

Wie is Edwin van Driel?

Van Driel had een vormende invloed op de Britse theoloog Sam Wells, bekend van zijn denken over being with. In 2025 verscheen zijn boek The Incarnation as God's First Intention, over God die al vanaf het begin – en dus niet pas na de zondeval – mens wil worden. Dit voorjaar sprak hij voor de Zwitserse zusterkerk over de theologische betekenis van de kerk vandaag. Vooral daarover gaat het gesprek op 24 juni: wat is de spirituele en theologische betekenis van de kerk in onze postseculiere tijd?

Naast Van Ekris en Van Driel zit ook Jan Martijn Abrahamse aan tafel, lector aan de Christelijke Hogeschool Ede en auteur van Verlangen naar het heilige.

Tafels van de scriba

Deze ontmoeting is onderdeel van de reeks 'tafels van de scriba': inspiratiemomenten waarin de scriba met experts in gesprek gaat over thema's die ertoe doen voor kerk en geloof. De tafels zijn bedoeld als instrument voor visievorming en beleidsontwikkeling, maar willen ook breder bijdragen aan inspiratie, netwerkvorming en een cultuur van reflectie en contemplatie binnen de kerk. In het najaar volgen meer tafels.

Praktische informatie en aanmelden

Het gesprek vindt plaats op woensdag 24 juni om 15.45 uur in de kapel van het dienstencentrum in Utrecht, duurt ongeveer een uur en de voertaal is Nederlands. Er is ruimte voor een beperkt aantal deelnemers. Laat weten of je interesse hebt om deze tafel bij te wonen. Je hoort dan zo snel mogelijk of je welkom bent!

De Jonge is lid van de Protestantse Kerk in Nederland en momenteel de Commissaris van de Koning in Zeeland. Eerder was hij tussen 2022 en 2024 respectievelijk minister voor Volkshuisvesting en Ruimtelijke Ordening en minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties in het kabinet-Rutte IV. Daarvoor was hij viceminister-president en minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport in het kabinet-Rutte III en wethouder onderwijs, jeugd en zorg in Rotterdam. De heer De Jonge startte zijn loopbaan in het onderwijs. 

Trijnie Bouw zit namens de Protestantse Kerk in het moderamen van CIO en zegt blij te zijn met de benoeming: “Hugo de Jonge brengt met zijn bestuurlijke ervaring en kerkelijke betrokkenheid precies de combinatie die het CIO nodig heeft. Ik heb goede verwachtingen van zijn voorzitterschap en ben dan ook enthousiast over deze aanstelling.”

Het Interkerkelijk Contact In Overheidszaken is een samenwerkingsverband van 26 christelijke kerken en 2 joodse gemeenschappen en behartigt hun gemeenschappelijke belangen bij de (Rijks)overheid. 

Geld waard

Het is al van oudsher een traditie die ook nu nog actueel is: postzegels en kaarten sparen voor het zendingswerk van Kerk in Actie en de GZB (Gereformeerde Zendingsbond). In 2025 bracht dit het prachtige bedrag van € 25.255,90 op.  Vrijwilligers sorteren de postzegels en ansichtkaarten en verhandelen ze via verkoopadressen en (inter)nationale beurzen. Ansichtkaarten gaan naar verzamelaars op beurzen of worden te koop aangeboden op websites als Marktplaats. 

Wat wel en niet inleveren?

Welke kaarten kun je inleveren, en welke juist niet? We zetten ze op een rij.

Lever deze kaarten wel bij ons in:

• ansichtkaarten (enkel kaarten, die niet in een envelop verstuurd worden)
• bijzondere kaarten: Anton Pieck, Voor het kind, Stichting Kinderpostzegels

Deze kaarten kunnen we niet gebruiken:

• geboortekaartjes
• zelfgemaakte kaarten
• dubbele kaarten
• afgeknipte kaarten
• kaarten die helemaal onder het plakband zitten
• kaarten met gaten
• kaarten waar de postzegel vanaf geknipt is. 

Oude mobieltjes, cartridges en buitenlands geld

Er zijn nog meer oude spullen die geld opleveren voor het zendingswerk. Ook oude mobieltjes en inktcartridges kun je inleveren voor het goede doel. Via het inzamelprogramma van het bedrijf Eeko ontvangt Kerk in Actie voor veel ingeleverde telefoons of cartridges een vergoeding. In 2025 bracht dit € 2.427,10 op. Daarnaast kun je ook buitenlands geld en oud Nederlands munt- en briefgeld sparen. Kerk in Actie verkoopt het aan banken, handelaars en verzamelaars. In 2025 bracht dit € 1.000,- op.

Waar kun je inleveren?

In de meeste gevallen lopen deze acties via plaatselijke kerken in het land. Je kunt postzegels, kaarten, oude mobieltjes en cartridges inleveren bij lokale kerken die meedoen aan deze actie (zie de lijst met inleverpunten) én bij de receptie van het landelijk dienstencentrum van de Protestantse Kerk in Utrecht.  

Met de opbrengst ondersteunt Kerk in Actie het werk van de zusters diaconessen in Rwanda. Zij helpen moeders van ondervoede kinderen door hen te leren hoe ze hun kinderen van genoeg en gezonde voeding kunnen voorzien. De vrouwen krijgen groentezaden uitgereikt en drie buizen met voedzame moestuingrond om thuis groenten in te kweken. Ook krijgt ieder gezin twee kippen van drie maanden oud, zodat ze hun kinderen eieren te eten kunnen geven.

Met de opbrengst kunnen Kerk in Actie en de GZB veel mensen in nood ondersteunen. Hartelijk dank voor jouw bijdrage! 

Klik hier voor een stappenplan 

Van donderdag 28 tot zaterdag 30 mei vergaderde de raad van de Community of Protestant Churches in Europe (CPCE) in conferentiecentrum Hydepark in Doorn. Ds. Marco Batenburg vervulde als afgevaardigde van de Protestantse Kerk de rol van gastheer.

Wat is de CPCE?

De CPCE is een oecumenische gemeenschap van 96 lutherse, methodistische, gereformeerde en verenigde kerken uit meer dan dertig landen in Europa en Zuid-Amerika. Samen vertegenwoordigen zij ongeveer 50 miljoen protestanten.

De basis van deze gemeenschap is de Konkordie van Leuenberg (1973). In dit document spreken de ondertekenaars uit dat zij elkaar raken in het hart van het evangelie. Lutheranen en calvinisten staan zo dicht bij elkaar in het geloof dat zij durven zeggen: wij zijn één kerk. Concreet betekent dit kansel- en avondmaalsgemeenschap: wie in de ene kerk preekt of sacramenten bedient, is daartoe ook welkom in de andere kerken. De kerkorde van de Protestantse Kerk erkent de Konkordie van Leuenberg als wezenlijk voor het gemeenschappelijk verstaan van het evangelie. Naast de Protestantse Kerk zijn ook de Evangelische Broedergemeente en de Remonstranten lid van de CPCE.

Een avond over kerk-zijn in Nederland

Op donderdagavond nodigde de Protestantse Kerk vertegenwoordigers van de Nederlandse lidkerken uit om te delen wat er in deze tijd in de kerk speelt. Aan tafel zaten (op de foto van links naar rechts):

• Ds. Kees van Ekris (Protestantse Kerk in Nederland)
• Ds. Stefan Bernhard (Evangelische Broedergemeente)
• Ds. Rita Famos (voorzitter presidium CPCE)
• Ds. Margo Jonker (voorzitter Evangelisch-Lutherse Synode)
• Ds. Susanne Schenk (algemeen secretaris CPCE)
• Prof. Georg Plasger (lid presidium CPCE)
• Ds. Marco Batenburg (afgevaardigde Protestantse Kerk, gastheer)
• Bisschop Marko Titius (lid presidium CPCE)

Internationale kerkleiders kregen zo een inkijkje in de Nederlandse kerkelijke werkelijkheid; de Nederlandse deelnemers herkenden hun eigen vragen in wat Europese collega's meebrachten.

Thema's op de agenda

De raadsvergadering werkte aan beleidsthema's die de algemene vergadering van 2024 in Sibiu heeft vastgesteld, onder de titel 'Being Church Together in the Light of Hope'. Drie onderwerpen raken direct aan wat ook in Nederlandse kerken speelt.

Onder het thema veilige kerk wil de CPCE goede praktijken uit de lidkerken samenbrengen. Bij kerk-zijn in tijden van onzekerheid staat de vraag centraal wat het betekent om gemeente te zijn in een Europa dat worstelt met polarisatie en veranderende religieuze patronen. Verder wordt het rapport 'Ministry, Ordination, Episkopè' herzien, omdat in vrijwel alle Europese kerken ontwikkelingen rond het ambt plaatsvinden die om een geactualiseerde visie vragen.

Een levende gemeenschap

In de CPCE trekken kerken samen op rond gedeelde theologische vragen, wisselen publicaties uit en voeren gezamenlijk oecumenische gesprekken met onder anderen de Rooms-Katholieke Kerk, de Oosters-Orthodoxe kerk en de Europese Federatie van Baptisten.

Meer informatie over de CPCE: leuenberg.eu